Boş levha

Yazmam lazım. Tek bildiğim bu. En yakın hissettiğim yer boş sayfalar, doldurulan bütün boşlukları benimle kaplıcam her satırı ki gorebilim kendimi. Biliyorum çok da silicem yakın hissediyorum demiştim boş sayfalara, doldurmakla da ilgiliyim boşaltmaya da meyilliyim. Boş levha ömrümüz boyunca ne yaparsak yapalım doluyor mu sizce ? Hiç yorulmayın derim o kendi bildiğinde. Ne diyordum yazmam lazım benim. Kendim için kafam için duyurmak için bazen de gizli kalmak için. Çok silicem daha memnun kalmicam eskiden de yenilerinden de ne yapsam mutlak beğeniyi yakalayamiyorum. Akışın içinde bir noktada var olmak kolay değil. 

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bahar Sendromu

Dönüşü