TİTANİK BANDOSU

   Bir gece daha kendini bıraktı güneşin yakıcı ve itici aydınlıgina bütün sessizlik sona erdi böylece kulak siken bütün vızıltılar doluştu durdu adım atılan atılmayan heryere.   Yorganın altını kalkan misali kullandigim fakat çokta ise yaradığını söyleyemeyeceğimi dürten içimde ki huzursuzluk, nefesimde ki kasisler kafamın içinde en kuytu bölgelerde zar zor yaşamını sürdürmeye çalışan olumlu düşünceler köyünü bulup basan atlı süvariler.Hayatın piç kurusu senaryolarında replikler alıp dağıtırken olmak istediğim tek yer yorganımın altı oluyor,Gecenin şahitsizliği,sessizliği,benliğ i...    Yüzüme konup yerleşiyor donuk adlı mimik parçası,insanlar gülücükler doğururken sahtekârlıkların yataklarına,büyütürlerken kötü ruhlarını iğrenç ninnilerin kucaklarında ve sesleri daha da yaklaştıkça kulaklarıma bir jilet kayak yapmak istiyor bileğimde insanların tedavileri doluşmak istiyor mideme parmagim patlatmak istiyor beynimi ya da çok yükseklerden...

   Mutluluğun idamı ile mutsuzluğun tahta oturması sonucu, bağışıklık sisteminin tayini çıkmıştı uzaklara, sonrası boşluk vebasının tecavüz morlukları. İçimde bilmem kaç desibellik gürültüden şikâyetçi olan umutta kapıyı çarpıp gitmişti en sonunda…    Yaralı bir dudağı, mutluluğa bilet kesen avucun içini aşererken, kendimi son kullanma tarihi olmayan ağrıların ikramını yerken buluyorum. Alkolün geniş kollarına atladığım masada, eski dostum yeşil canavarın tütünüme sarılıp içime hücum etmesi ile dansa kaldırdığım kulaklığım bütün bu olmuşlukları olmamışcasına görmenin mümkün yollarını aramanın peşine düşüyordu...     Kafamın içindekilerin orada olmamasını diliyorum antidepresanları ziyaret ettiğim evin odasında, kendimi şuursuzca ihbar edip tıktırdığım psikolojik koğuşlardan kaçma planını anlatması için bekliyorum ziyaret günlerime gelmesini birilerinin ama bir sineğin vızıltısında karşımdaki sandalyeye gözlerimi oturtabiliyorum sadece... Ku...