TİTANİK BANDOSU

"İyi olan tek şey denizin üstüne yayılmakta olan kötü Rum şarkılarıydı. Bir de Levrek. Saçlarıyla oynamaktan ve üşümekten hiç vazgeçmeyecekmiş gibiydi. İyi bir günbatımından beklenebilecek her şey vardı gökyüzünde, tüm sıcak renkler, hafif bir esinti ve şarap kokusu. Hiç gülümsemedi, hiç gülümsemeyecekmiş gibiydi. Eski bir hikaye anlatmaya başladığı sırada, ayağının hemen altında küçük bir halka oluştu, sustu. Sanki ‘bazen iri bir horoz balığı kadar hırçınlaşabilir her şey; bazen Tartaros çukuru kadar derinleşebilir’ demek istedi. O sırada gök yüzünden bir örs düşse ancak dokuz gün dokuz gece sonra varabilirdi yeryüzüne ve tunçtan bir örs düşse yeryüzünden ancak dokuz gün dokuz gece sonra varabilirdi gözbebeklerine. Gerçekten öyleydi, inanın… Uzun, ışıksız ve soğuk bir yoldu, elini adamın göğsünde ısıttı. Sonra sevişelim dedi, doğurmak istiyorum kendimi! Hiçbir K.adın doğuramaz(mı) beni yeniden!(?)..." "

Kimi çocuklar vardır annelerinin okula gönderirken kaybetmemeleri için silgilerini boyunlarına astırdığı.. Bu çocuklar büyüdüklerinde o silgileri çıkarmayı unuturlar işte. Onunla dolaşırlar hayatları boyunca. Silgi onlara yaptıkları hataları kolayca silebileceklerinin garantisini verir. Kirlettikleri her şeyi tekrar bembeyaz yapabilecekleri yanılgısına düşer bu insanlar. Boyunlarındaki o silgiye o kadar güvenirler ki onun varlığını hissederek milyonlarca yanlış yaparlar. Karşılarındaki defterleri karalarken kendilerini de silip dururlar bütün gün. Sonunda yıpranmış bir sürü sayfa kalır geriye. Asla eski güzelliğine kavuşamayacak hayatlar.İşte bu insanlar keşke diyorlar bazen, keşke bir silgim olmasaydı ve mükemmel olmasa da ufak tefek pürüzleri olan resimler yapabilseydim. İşte o zaman iyi bir sanatçı olamasam da denemiş olurdum en azından.