TİTANİK BANDOSU

Gecemin güneşi.. Uykuları kaçmış gecemin seni beklerken. Düşünüp durmuş ne zaman gelir diye, ama sen senelerdir gözükmemişsin ona.Sahi nerelerdeydin? Hep farklı yerlere doğdun. Beni çok ihmal ettin. Her kış bekledim seni umutla. Uyumadım belki gelir diye her gece. Tamam her gece değil belki ama arada uyanıp baktığım oluyordu. Gece de şahit üstelik. Neyse geldin ya artık. Umarım biraz daha buralardasındır. İçim huzur dolu seninle gitmeni hiç istemiyorum bir bilsen. Keşke sadece bana doğsan başka yerlere gitmesen ama olmaz biliyorum sen gezgin bir güneşsin ve canın ne zaman nereye doğmak isterse oraya doğarsın. Aslında ortak çok noktamız var seninle güneş sen de en az benim kadar bencilsin farkında değilsin...

Enteresan bir duygu bu. Kimse benim kadar devam ettiremez bu acı selini. Dünyanın en büyük pesimistleri bile her defasında aynısını yaşayamazlar çok zorlasalar bile. Bu bana has, bana özgü bir acı bu. Rüyalarımda, bi kaç dakikalık yalnızlıklarımda, can sıkıntılarımda, özlemlerimde, arzularımda, en sevdiğim şarkının nakaratında, anlık dalışlarımda bile yakalayıp hapsediyor beni içine. Sanki dünyanın bi ucuna bile gitsem kurtulamayacakmışım, yakamı bırakmayacakmış gibi geliyor ve her gün biraz daha ölüyorum. Beni ne zaman bu nöbetin içine sokacağını bilemiyorum. Zamansız yakalıyor her seferinde ve derinden yaralıyor benliğimi, ruhumu, bedenimi.. Zaman geçtikçe daha da anlamsız geliyor keşkelerim, asla oluyor hayallerim ama bu duygu, bu şeytan her ne boksa kalabalıktan korkuyor. Bunu kesinlikle anladım. Çünkü beni en çok yalnız; bedenen ya da ruhen, yalnız anlarımda yakalıyor  ve her seferinde farklı bir film karesiyle geliyor gözümün önüne. Bir bakıyorum hayattan kopm...

Nefsinin şeytanla küçük şeytanınla birleştiği an.. Duygularından biri ikisi en önde.. Pişmanlık mı ? Hayır. Şeytanın en sevdiği günah; haz.. İnsanlar neden buna kurban olurlar? Cehennemin yarısını dolduracaktır bu duygunun kurbanları, şeytanları kıs kıs güleceklerdir bir köşede onlara. Onlarsa sonun o en çaresiz anlarını yaşıyor olacaklardır. Bile bile bilmemezlikten gelip, gözlerini damgalayan mühürlü insanlardır bunlar. Kendilerini şair sanarlar. Rahat  varlıklardır ama aslında onlar en rahatsızlardır. Öyle sanmazlar ne yazık ki..  Bütün hayatları boyunca yaşa ve hisset felsefesini orada da sürdüreceklerdir. günah ve acı..

e v vet yeni yılın ilk saatlerine bloğumla birlikte girmiş bulunmaktayım. "vimparella" nereden gelir merak edenler varsa, sevgili kuzencanım nam-ı değer Ayşelon' un tabii ki bu işte parmağı var.  Vampir sevdamı bir hikayeye dökünce dayanamayan ben işte burdayım. tam karşınızda. daradada ! " eee  bir tek  kar yağınca dışarı çıkabiliyomuş yoksa yanar küle dönermiş    Dedim ki türün ne senin? -Vimpar dedi -Vampir olmasın? -Hayır vimparım ben.Vampirler sonradan görme! Zenginlikleriyle hava atıp duruyorlar. Edwardmışş hahhh! Rakibim bile olamaz!!! Dedim neler diyorsun vimpar kardeş. Acep gitsek Stephanie Mayer'e, senin için de yazar mı bir dörtlü seri????.. Kuru Karanlık (birinci kitap) Vimpardı Bizim Ay Dede (ikinci kitap) Tutuklu Vimpar Tutulmuş Bella'ya Karşı(üçüncü kitap) Vaktül Sabah Ağardı Tan Yeri(dördüncü kitap) By AYŞELON seni seviyorum kuzişim balım bloğumu sana ithaf ediyorum. ha di başlayalım.